صفحه اصلی - خبر - جزئیات

پراکندگی سیگنال در ارتباط فیبر نوری

برای فیبر نوری شیشه ای مدرن ، جدی ترین مشکل عدم کاهش سیگنال نیست ، بلکه پراکندگی است ، به این معنی که سیگنال به تدریج پس از فاصله مشخصی از انتقال در فیبر گسترش می یابد و همپوشانی می کند ، و این مسئله را برای انتهای دریافت دشوار می کند تا تشخیص دهد که سیگنال زیاد است یا پایین. دلایل پراکندگی زیادی در الیاف نوری وجود دارد. با استفاده از پراکندگی معین به عنوان نمونه ، سرعت محوری غیر یکنواخت حالت عرضی سیگنال منجر به پراکندگی می شود ، که این امر همچنین کاربرد الیاف چند حالته را محدود می کند. در الیاف تک حالت ، پراکندگی بین حالت ها می تواند بسیار کم سرکوب شود.

با این حال ، همچنین یک مشکل پراکندگی در الیاف نوری تک حالت وجود دارد ، که معمولاً به عنوان پراکندگی سرعت گروه شناخته می شوند. دلیل این امر این است که ضریب شکست شیشه برای امواج نوری حادثه با طول موج های مختلف کمی متفاوت است و امواج نوری ساطع شده توسط منبع نور نمی توانند بدون توزیع طیفی باشند. این همچنین منجر به رفتارهای مختلف انکسار امواج نوری در فیبر به دلیل اختلاف جزئی در طول موج می شود. یکی دیگر از نوع های رایج پراکندگی در الیاف تک حالت ، پراکندگی حالت قطبش نامیده می شود ، که ناشی از این واقعیت است که اگرچه الیاف تک حالت فقط می توانند یک موج نور حالت عرضی را در یک زمان در خود جای دهند ، اما این موج نور حالت عرضی می تواند از دو جهت قطبی شود. هرگونه نقص ساختاری و تغییر شکل در فیبر ممکن است باعث شود دو جهت قطبی از امواج نوری سرعت تکثیر مختلف داشته باشند ، که به عنوان مهار فیبر نیز شناخته می شود. این پدیده را می توان از طریق قطبش حفظ الیاف نوری سرکوب کرد.

ارسال درخواست

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید